خارجى به عرق وامىدارند تا مسامات گشوده شود و اخلاط بيرون آيد و ديگر آنكه نوشيدنيهائى به بيمار مىنوشانند . در طريقه نخست ممكن است دو ظرف را پر از آب داغ كنند و زير لحاف بيمار بگذارند و روى او را كاملا بپوشانند و اين كار برايش عرق‌آور است و ديگر آنكه سر و كف دست و پاهاى بيمار را با نى تازه كه كوفته باشند مىپوشانند و با پوشاندن لحاف و امثال آن او را گرم نگاه مىدارند و نيز براى درمان بچه‌هاى تب‌دار مىتوان لحافى بر سر آنان كشيد و ديگى را پر از آب داغ در عقب سر آنها گذارد و اگر خواستند بيمار بيشتر عرق كند مرتبا او را خشك مىكنند تا به قدر كافى عرق كند و آنگاه ديگ را برميدارند و يا اينكه بيمار را زير يك كرسى مىخوابانند و ديگى پر از آب جوش زير آن مىگذارند و لحافى روى آن پهن مىكنند ، بيمار زير كرسى مىخوابد و فقط براى بينى راهى باز مىگذارد تا خوب عرق كند ، اگر خواسته باشند ممكن است بعض داروهاى مناسب را در آب بريزند . اگر بيمار در اين حال بخواهد خوب است كه آب گرم و يا چاى سبز گرم بياشامد كه بسيار مفيد مىباشد اين راهها براى كسى است كه نتواند دارو بخورد و براى مبتلايان بجرب و بيمارانى كه گرفتار بيماريهاى پوستى هستند بخصوص اگر در آب داغ داروهاى مناسبى ريخته باشند مفيد است . راه ديگر اين است كه بحمام بروند و در جاى گرمى بنشينند و آب نريزند تا كاملا عرق كنند اما بعد از عرق كردن نبايد بدن بيمار بيك‌باره سرد شود بلكه بايد كمى صبر كند و بعد كم‌كم لباس بپوشد تا از حمام بيرون برود و اگر با استفاده از لحاف و مانند آن اين كار را انجام داده باشند بايد روپوشها را بتدريج و يكى پس از ديگرى كنار بزنند تا عرق كاملا خشك شود راه ديگر اين است كه بيمار در اطاقكى سفالى بنشيند و سرش را خارج كند و اطراف آن آتش كنند تا به اندازه لازم